3.02.2553

" ไม่ตลกเลย "



ตั้งใจไปเที่ยวเทศกาลตลกแห่งชาติมา

ได้เห็นบรรยากาศโดยรอบ

ได้เห็นผู้คนพาลูกพาหลานออกพักผ่อนกันในวันหยุด

ได้เห็นร้านค้าเรียงรายกับแดดยามบ่าย

แต่....

บังเอิญได้ยินเพลงหนึ่งแวบมาในหัว "ไม่ตลกเลย.."

...

..

.


ไม่อยากบรรยาย เพราะมันจะฝืดมาก

จึงได้แต่หัวเราะ หึ หึ

(ถ้าได้เห็นตลกซักคนนั่งกินข้าวฉันจะเล่นมุกตลกแดก คิดได้อีกมุกแต่ไม่มีโอกาสเล่น หึ หึ)

..

.

พอเถอะ มันไม่ขำแม้แต่นิดเดียว

ให้ตายเถอะ !!

12.15.2552

จะปีใหม่แล้ว !!

เมื่อวันก่อนฉันนั่งคุยกับเพื่อนถึงสิ่งที่อยากทำต่อไป
..ฉันอยากวาดรูป แต่ยังไม่ได้ทำ
เมื่อหลายอาทิตย์ก่อนเพื่อนซื้อปากกาพู่กันสำหรับวาดรูปโดยเฉพาะมาให้
..เพราะฉันอยากวาดรูป แต่ยังไม่ยอมทำ

เชื่อไหม ทุกบล็อกที่ขึ้นลิ้งอยู่ข้างๆนี้ เป็นแรงบันดาลใจให้ฉันเมื่อเปิดดู
ทุกครั้ง..ที่ฉันเห็นความบทความของคนอื่น
ฉันเห็นความตั้งใจของคนอื่น
ฉันแอบเห็นความฝันของคนอื่น
มันดูมีค่าจังเลยนะ

ฉันคงต้องพยายามทำในสิ่งที่อยากทำบ้างแล้ว
ปีก่อนๆก็พูดแบบนี้

ปล.ไปถ่ายรูปที่เชียงใหม่มา นี่ก็อยากทำเหมือนกัน ผ่อนคลายดี
















10.06.2552

ถึงฉันและเธอ

ในห้องสี่เหลี่ยมที่รกรุงรัง ฉันกลับคิดว่ามันว่างเปล่า
ฉันเคยชอบการอยู่คนเดียว เพราะฉันเคยอยู่คนเดียว
แต่เมื่อฉันได้ลองอยู่คนเดียวอีกครั้ง
สภาพแวดล้อมของฉันมันน่าเบื่อ ฉันมักจะทำอะไรซ้ำๆกับช่วงเวลาเดิมๆ
เปิดทีวี เดิน นั่ง และนอน
ราวกับภาพหนังที่วนไปวนมา
ราวกับเพลงที่ถูกเปิดบ่อยๆ จนสะอิดสะเอียน
เธอเอ๋ย..รู้ไหม
ฉันสดชื่นแค่ไหนที่อีกสองวันจะได้พบเธอ
ฉันปะหลาดใจแค่ไหน เมื่อรู้ว่าใครสักคนเป็นห่วงฉัน
ฉันจริงจังแค่ไหน เธออาจไม่เข้าใจมัน ในขณะที่ฉันเงียบ..
เธอตะคอกใส่ฉัน เธอเอ๋ย..
รู้ไหม ฉันอ่อนแอแค่ไหน เมื่อเราไม่เข้าใจกัน
ฉันฟัง หลายครั้งฉันนั่งร้องไห้เพียงลำพัง มันน่าอาย
ฉันเหงา..และหลับตาไปพร้อมกับนับวันใหม่ ที่(ดูเหมือนจะ)ไม่เป็นไร
เหมือนเดิม